मनाच्या रानी फुलले ब्रह्मांड
गाभाऱ्यात एक सदाफुली
आत शोधता विश्व सापडे
रानात गवसली स्वत्वाची खोली
गाभारा मंडप एक झाले
कसले वाळवंट, कसल्या वेली
जागेपणी जिचे स्वप्न दिसले
स्वप्नातले सत्य बनून राहिली
सुंदरतेचे गुपित सुंदर राहिले
गुपिताची सुंदरता गुप्त राहिली
गरजच नसते !
जेव्हा तुमच्या प्रत्येक शब्द शिरसावंद्य मानून सगळी माणसं प्रेमळ भावनेने,
क्षणाचाही विलंब न लावता, तुम्हाला हवं तसं करत असतील,
तुम्हाला हवे त्यापेक्षा चार पैसे जास्त देऊन साहेब "अजून काही लागलं तर सांगा बरं हक्कानी" असा बजावून सांगत असेल,
बायको वेळच्या वेळी स्वयंपाक करून, मुलं सगळा अभ्यास संपवून, गडी लोक सांगितलेलं काम संपवून तुमची आनंदातिरेकानी घरी रोज वाट पहात असतील,
आणि तुमचा इन्व्हेस्टर "खूप पैसे साठवलेस बाबा, आता ४ वर्ष थोबाड बघू नकोस माझं" असं ठणकावून सांगत असेल,
तर काही सांगण्या-ऐकण्यासाठी,
पाठीवर कौतुकाची थाप टाकण्यासाठी,
एका सहज शेकहॅण्ड मधे आश्वासन देण्यासाठी,
डोळ्यातून आत उतरून शब्द आणि मन यातली दरी जोडणारा पूल बांधण्यासाठी,
कोणाची, अगदी कोणाचीही गरज नसते !
जिवलग मित्राची तर छे.. अजिबातच नसते !
A leap of faith !!!
In this super calculated, risk free
Protected, supervised, monitored
Fixed, definite and proven path
of limited success,
Where every movement is pre-planned
Every scenario is well thought
Every word is carefully woven, when you reach the
End of the path, where you win !
Nothing is lost.......
Except the leap of faith.......
Which you never took !
पांढरा धागा
आडनाव, वळण, प्रतिष्ठा, शहर
शिक्षण, संकल्पना, प्रतिष्ठा, विचार,
काहीच जुळेना,
तरी ओढले जातो एका चुंबकाकडे.
जणू बांधले आहोत घट्ट पांढऱ्या धाग्याने,
नक्की माहित नाही, अंदाज आहे नुसता.
.....स्वच्छ सूर्य प्रकाशात पारदर्शक पांढरा रंग दिसत नाही.
कोण अडकलं, कोण सुटलं!
मी आलो की माझ्यासोबत गप्पा मारणार होतात
मी आलो, की मला तक्रार करणार होतात
मी आलो, की माझ्यावर रागावणार होतात
मी आलो, की माझ्यासोबत भांडणार होतात
मी आलो नाही म्हणून रुसलात, आणि
मित्रांशी गप्पा मारल्यात
वडिलांकडे तक्रार केलीत
मुलावर रागावलात
बायकोसोबत भांडलात
आईवर रुसलात
तुम्ही सुटलात !
पण मी आलो की मी हेच सगळं तुमच्यासोबत करायचं ठरवलं होतं ना,
मी अडकलो !
नाजूक तरल भावनेच्या उत्कट पणाची भीती वाटून
हळुवार आंदोलनाशी केलेल्या अनामिक ओढीच्या
आणि विवेकबुद्धीच्या अनाकलनीय परस्परांशी
केलेल्या घनघोर संघर्षाला आणि त्यातून.....
स्मितहास्यापासून चार हात लांब अन्
अनवट नैसर्गिक लाघवातून तटस्थ
राहायच्या क्षीण प्रयत्नाला
काय म्हणतात ?
मूर्खपणा!
किसके पीछे भाग रहे हैं
कौन हमारे पीछे है ?
कहां से लेकर कहां कहां तक
डर, समझोता ही खीचे है
प्यार किसे है मिलता कौन
सब अहंकार के नीचे है
क्यों छूटे ऑर कैसे निकले
भवर की धारा गेहरी है
बेहने दे मुझे बहने दे
सागर से जा मिलना है
खूप जुना, लहान पणीचा बडबड्या मित्र अचानक भेटला,
घडलेलं, न घडलेलं, वरवरचं सांगण्याची नारळाच्या सालीसारखी
जाड शाल घट्ट ओढून, इकडचं तिकडचं खूप बोलला.
थोडा ऐकलं, थोडं पाहिलं, मग त्याच्या पाठीवर एक थाप मारून,
दोन शब्दाच्या मधल्या इवल्याश्या मौनात तो नारळ सोलायला घेतला.
सुखदुःखाच्या घटनांच्या नारळाच्या काथ्या हात हातात घेऊन ओरबाडून टाकल्या.
मुलांची शिक्षणं, नोकरीतल्या गमती यासारख्या कडक करवंत्या एका नजरेत फोडल्या.
जमलेल्या यशाच खोबरं आणि न जमलेल्या गणिताची वाटी "बाकी कसायस?" या एका प्रश्नाने खरवडली.
एवढे कष्ट केल्यावर, मग कुठे चार थेंब गोड पाणी हाताला लागलं....
.........या सगळ्यात त्याने केलेल्या कविता, काढलेली चित्र अन्.... एकट्याने केलेल्या जागरणाचं !!!!!
1
पानी की सुगंध
हवा का एहसास
आग की घुमास
आसमा की मिज़ाज
हूं मै
भगवान, देव, त्राता नहीं
तो फिर कौन
हूं मै!
2
धुआं धुआं महल हुआ
माटी माटी नाम हुआ
धुआं ही था, माटी ही थी
भगवान की ये कहानी थी
इन्सान तो बस लिखता था
3
बहका में, उलझा मै
चिल्लाया, सताया मै
किस भाषा में, लब्ज़ में
बताऊं, समझाऊं मै
अकेला छोड़ दो,
खूब शांत हूं मै
आम्ही सगळे वेगवेगळ्या नावाने तेच आयुष्य जगत होतो.
जरा पुढे मागे, जरा इथे तिथे, पण तसंच्या तसं वावरत होतो.
माझ्यासाठी स्पेशल म्हणून केलेला कालचा अण्णा कडचा उत्तप्पा
आज मंगेश, उद्या रव्या, परवा काका व रविवारी बन्या बनून चोपत होतो.
शीतल, सोलारिस, श्रीकृष्ण व ARAI वर आळीपाळीने दिसत होतो.
भुशी, ताम्हिणी, पाचगणी रविवारी आलटून पालटून तुडवत होतो.
"२० आले, १३ गेले, बाकी इन्व्हेस्ट केलेत" मुलाला मानाने सांगत होतो.
एक रात्र समाधान, चार रात्र HIGH बीपी कुशीत लपवून झोपत होतो.
नावं बदलून, पात्र तीच, नाटक तेच, रंगमंच सुद्धा तसाच गाजवत होतो.
"का?" असा कधीतरी आलेला मूर्ख विचार क्षणात झटकून टाकत होतो.
एकदा मात्र तार तुटली, निराळ्या पात्रांची, वेगळ्या प्रयोगाची अनवट संहिता
कशी कोण जाणे, गुगल ची नजर चुकवून हातात पडली, ती मी वाचत होतो.
यमक जुळेना, शब्द लागेना, कर्ता कर्म, कार्यकारण काहीच पिंडाशी जुळेना.
रात्र गेली, मस्ती उतरली, काल पर्यंत जे जे केलं, ते आठवायचं धैर्य होईना.
जिम chaa अलार्म झाला, तसा भानावर येऊन, पटकन बाजूला दडवून
नवीन नाटक ठेऊन दिलं, बायकोला म्हणालं, "उठतच होतो!"
ह्या दिवसाला १० वर्ष झाली, मी माझंच नाटक अजूनही करतोय, तेच पात्र,
तोच मंच, प्रयोग तोच आजही करतोय, जो जन्मापासून करत होतो.
.........पण त्या दिवसापासून, सगळ्या नाटकाला, हे एक कधीही सोडता येणारं, कुठलंही पात्र, कोणतही व्यासपीठ निवडण्याची मुभा असलेलं, सगळ्या पात्रांची पात्रता आपल्याला देवांनी दिलेल एक निव्वळ नाटक असल्याची जाणीव झाली,
ती सांगून, कुणाची झोप पुढच्या १० वर्षासाठी उडवू?
हाच एकमेव विचार तुम्हाला ह्या पाठवताना करत होतो.
In my right eye, eye lashes are winner
In fight of eyes, my left one is stronger
Between eyes and ears, my eyes are sharper
My face and body, my face is prettier
Between me and my brothers, I am smartest
In my family, my brothers are the kindest
In my sub caste, my family is wiser
In my caste, my sub caste is nicer
In the caste and others, we are fair
In all castes and other religions, mine is dare
In my state and others, we are tolerant
In my country and neighbors, Indians are radiant
In asia, our subcontinent is beautiful
On this earth, we Asians are dutiful
In the solar system, earth is the demon,
In the universe, we are all great human !!!
My left eye complains to right eye "we are all great human !"
The childhood was good.
I played a lot.
The adulthood was tough.
I worked a lot.
The wisdom years were cool.
I listened a lot.
Overall, it was good experiment.
I tried a lot.
...............One fine day, I was born.
They cried a lot.
उतरला मांडव
आनंदाचा, प्रेमाचा
याच ठिकाणी पूर्व पश्चिम
उजवा हात, दावा पाट
आशीर्वादाचा, देवाचा
लगबग गलबल नमस्कार
शास्त्रोक्त सारे सोपस्कार
क्षणाचा, मुहूर्ताचा
आपली माणसं, घट्ट विणलेली
आली, बसली, हसली गेली
मानाची, हट्टाची
संपले तांडव
उतरला मांडव
आनंदाचा, प्रेमाचा
कोपऱ्यात थकलेले दोन डोळे
शांत, कृतार्थ डबडबलेले
मदतीचे, कष्टाचे
अक्षांश, रेखांश ग्रह, वेळ
वेगळी व्यक्ती, तोच खेळ
बघण्याचा, दाखवण्याचा
चढला मांडव,
सुरू तांडव
आनंदाचा, प्रेमाचा !
