मौनाला फुटली भाषा,

अन् स्पर्ष बोलका झाला !

नजरेत साठला काळ,

श्वासास विश्व तो जाळ !

आकाश धरित्री भेट,

चक्रवाक वाकी थेट !

रात्रीत तृणांना  जाग,

राखेत लपविली आग !